Delen








Home      
 

Mijn Naturisme
Verhalen van bezoekers, over wat  naturisme voor hen betekent.

Stuur ook jou verhaal naar strandje.nl.
(Bij voldoende geschiktheid voor deze site, zal het op deze pagina worden geplaatst.)
 

Bram
Bram en Anneke
Michael
Jan uit Leeuwarden
 


Bram
 
Bram nu 61  jaar.

Zijn onze kinderen anders dan vroeger? Nee wij zijn veranderd in de jaren. Thuis ben ik met jongens op gegroeid. Op school speelden de jongens met jongens, en meisjes met meisjes. Hoe een meisje er uit zag wist ik niet. Ze waren wel anders en vond ze ook wel mooi. Was in die tijd heel verlegen type. Wilde wel graag met een meisje omgaan, maar ik wist niet hoe. Toen ik nog op de lagere school zat werd ik altijd gepest, omdat ik rood haar had. Die tijd trok ik me dan ook vaak terug en was altijd alleen thuis.
 
Tot op een dag, vroeg een meisje of ik met haar wilde spelen op de boerderij.
Zei toen ja, maar toch een beetje terug houdend. Zouden ze wat uit willen halen met me dacht ik. Ben toen heen gegaan en er waren meerdere kinderen.
Op een gegeven ogen blik zei ze zullen we paardje spelen. Zij koos mij, nu wist ik waarom; omdat ik de snelste van de klas was. Daarom had ze mij gekozen.
 
Na een tijdje kregen we dorst, dus donken we wat. Maar wat er in gaat moet er ook weer uit. Ze zei tegen me ik moet even plassen, ik zei oké. En ze deed haar broek naar beneden en ging zitten. Zei toen tegen haar waarom ga je er bij zitten. Ze zei anders worden de kleren nat. Toen ze klaar was ging ze staan. En toen schok ik me een hoedje. Zij was gehandicapt. Daarom ging ze er bij zitten dacht ik.
Ben je zo geboren vroeg ik aan haar. Ze zag me aan. En zei wat bedoel je daarmee. Nou zei ik, jij heb geen plasser zo als ik. En liet haar dat zien wat ik er mee bedoelde. Ik vroeg haar heb jij dat dan nooit gezien. Nee zei ze ik heb alleen maar zussen. Nu wist ik hoe een meisje er uit zag en zij hoe een jongen er uit zag.
 
Maar hoe het allemaal werkte en waar het voor diende dat kwam jaren later pas,
Onze eerste voorlichting was op de LTS  toen ik zeventien was. Bij een dominee.


Bram en Anneke
Wat betekent het naturisme voor ons. Voor ons is dit het tweede levens ervaring die wij samen niet meer willen missen. Wij zijn tevreden met ons lichaam en schamen ons dan ook niet om bloot te gaan lopen.

Ook gaan wij samen op avontuur om te kijken of er ook een uitdaging bij zit op het naturisten vlak. Zo hebben wij de tocht gemaakt naar Duitsland om daar die wandel route te lopen door de bossen. Heerlijk was dat lekker in je blootje lopen door het bos. De mensen die je tegen kwam hadden er helemaal geen moeite mee. Ook zijn wij naar Frankrijk geweest, ook hier hebben we de hele dag gewandeld in ons blootje. Heerlijk is dat. Jammer dat dit niet in Nederland mag. Toch zijn wij er me bezig om dit ook in Nederland van de grond te krijgen.

Ook het bloot fietsen door Amsterdam was voor ons een leuke uitdaging, maar helaas het weer zat niet mee en de gezondheid liet ons in de steek. Maar als het weer komt doen we zeker nog een poging om mee te doen.

Voor ons is het naturisme vrijheid en dat laten wij dan ook graag zien. Nee wij houden niet van verstoppertje spelen. Wij komen liever ook voor onze rechten op om fijn bloot te lopen. Ook wij hebben een plek nodig in onze samenleving.

Bloot bestaat al zo oud als de wereld is. Toch is dit nog steeds een taboe. Als mensen in het oerwoud bloot lopen is het goed, maar lopen wij bloot dan is het niet goed. Waar ligt hier de clou? Is het de kleur of is het de afstand die er tussen ons in zit?. Want lichamelijk zijn wij allemaal het zelfde geschapen. Het zou mooi zijn als de mensen elkander meer zouden respecteerden zo als ze zijn en niet altijd met het Omhoog wijzendwijzen. Wij als naturisten zeggen toch ook niet tegen een ander dat ze bloot moeten gaan lopen.
Dus mensen laat elkander in hun waarde zo als ze willen zijn. Bloot dus.


Michael
Ik wil gewoon fijn recreëren, overal waar ik dat doe.
Helaas wordt men eigenlijk overal wel lastig gevallen op de een of andere manier, of je nou op een textielstrand bent of op een blootstrand. Als iemand denkt mij lastig te kunnen vallen met dom gelul of idioot gedrag, alleen maar omdat ze op hetzelfde strand zijn als ik of omdat ze (te) dicht bij mij in de buurt liggen, dan lopen ze het risico dat ik ze een dreun verkoop of erger.
Wees gewaarschuwd!


Jan uit Leeuwarden
Mijn Ervaring met naturisme

Ik ben zo rond mijn negende in aanraking gekomen met naturisme. Dat was in de beginjaren ’70. De ouders van mijn vriendje gingen in die tijd helemaal op in macrobiotisch voedsel.
Alles onbespoten, zoveel mogelijk uit eigen tuin. Scharrelkippen rond het huis.
Ze woonden op een (woon)boerderij met groot gazon met rondom bomen.
In die tijd kwam er ook het eerste officiële nudistenstrand bij Callantsoog.
Op een mooie zomerdag gingen we over de afsluitdijk naar Sint Maartenzee en vandaar liepen we langs het ECN kernonderzoekcentrum van Petten door de duinen naar het strand.
Op een bepaald gedeelte liepen de mensen zonder zwemkleding. Dat was niet vreemd werd ons verteld en zijn ouders trokken ook gewoon alle kleren uit. Ik had mijn eigen ouders ook wel eens naakt gezien; we douchten samen e.d. maar ineens was iedereen naakt om ons heen. Maar omdat iedereen naakt was deden mijn vriendje en ik ook gewoon alles uit. Ik heb dat nooit echt vreemd gevonden. Als je op school vertelde dat je naar het naaktstrand was geweest werd er niet eens zo raar op gereageerd. Ook mijn ouders vonden het best dat ik meeging naar een naaktstrand.
Later liepen zijn ouders ook gewoon thuis bloot op het gazon. De boerderij stond een eindje buiten het (kleine) dorp en niemand kon je verder zien. Ook speelden wij in de tuin naakt. Niets vreemds aan. Ooit werden we “betrapt” door twee vriendinnetjes die zomaar de tuin inliepen. Eerst verlegen lachen, maar ook al snel liepen zij ook bloot door de tuin. Een van de meisjes haar ouders (kennissen van mijn vriendjes ouders) gingen later ook mee naar Callantsoog.
Op mijn 12de kwam ik op de mavo. Na het sporten moest je douchen. Ik vond het maar vreemd dat sommige jongens zich achter baddoeken verstopten en met de rug naar je toe gingen staan.
Op mijn 13de verhuisden we naar de stad. Ik kreeg nieuwe vrienden.
Zomers gingen we naar het recreatiegebied aan de oostkant van de stad. Zwemmen, windsurfen of gewoon in de zon liggen. Bijna al mijn vrienden droegen sportbroeken als zwembroek. Ja je zou eens iets kunnen zien zitten. Ik droeg altijd een strakke zwembroek. Ook met aankleden deed ik zo de zwembroek uit waar de rest bijstond. Ook als er meisjes bijstonden. Meest ging ik wel met de rug naar hun toestaan al gaf dat weinig, ze deden toch wel hun best om een glimp van mijn piemel te zien. En als ze dat dan toch al hadden gezien wat maakt het dan ook uit. De rest stond meestal te klungelen met baddoeken. Dat werd wel iets anders toen ze zagen dat ik er niet zulke problemen mee had dat men mij naakt zag. Had toch ook wel iets stoers dat je zo durfde om te kleden.
In het recreatiegebied was ook een naaktstrand. Daar hebben we ook wel eens gekeken maar niemand van mijn vrienden/vriendinnen durfde daar uit de kleren. Tja we waren allemaal nog pubers en het naaktstrand werd homostrand genoemd, er liepen inderdaad veel naakte mannen. Ook ik vond het geen prettig idee om dat naakt te gaan lopen.

Na een paar jaar, zo rond mijn 20ste ging het naaktlopen steeds weer meer trekken. Niet dat macrobiotische, geitenwollensokken gedoe, maar gewoon lekker bloot.
Dus op een mooie dag rustig plekje gezocht bij een kanaal en de hele boel uit, lekker, vrij!! Zo de hele zomer rustige plekjes gezocht bij meren plassen en kanalen. Dit waren dus plaatsen waar nudisme officieel niet was toegestaan. Nadat het recreatie gebied bij de stad helemaal veranderd was, had men vanaf de weg op de andere zijde van de plas zicht op het naaktstrand. Zo ontdekte ik dat wat vroeger 'homostrand' genoemd werd, nu toch ook door gezinnen en stellen bezocht werd. Niet dat je alles precies kon zien want daarvoor was (en is) de afstand toch te groot. Al bleven er toch ook veel alleen gaande mannen rondlopen. Uiteindelijk ben ik daar ook naartoe gegaan. Dit was veel makkelijker dan rustige plekjes zoeken op plaatsen waar naaktlopen niet mag. Ook ik was alleen gaande man. Je word wel eens aangesproken door andere (homo?) man maar niet vervelend of lastig.
Sindsdien ga ik regelmatig naar de Kleine Wielen bij Leeuwarden of de Hoornseplas bij Groningen. Aan Hoornse plas staan meer bomen zodat je ook, als het erg warm is, in de schaduw kan zitten. Ook het er meestal drukker en is de verhouding man/vrouw hier wat meer in evenwicht. Ook is op drukke dagen de patatkraam open op het nudisten gedeelte en zijn er wc's aanwezig. Hier kan Leeuwarden nog wat van leren.

In de jaren 90 kwamen tatoeages en piersingen steeds meer in de mode. Ook ik vond dit mooi. Heb links een tepelpiercing laten zetten.  Op het strand werd er niet echt vreemd naar gekeken. Soms wel belangstellend naar gevraagd omdat men zelf ook wel zoiets wou.
Ook ging je steeds meer zien dat er geschoren werd. In het begin vooral bij de dames. Eerst vooral bikinilijn, naar smal streepje, naar helemaal glad. Ook mannen gingen zich van onderen scheren. Nadat ik voor een operatie ook het schaamhaar weg moest scheren heb ik het maar zo gelaten. Ook ik loop dus smooth rond. Persoonlijk vind ik dit veel mooier dan zo'n haarbos.

De laatste jaren zie ik, gelukkig, ook steeds meer dat (jonge) vrouwen gezellig in groepjes naar naaktstrand komen zodat de mannen niet meer zo in de meerderheid zijn. De vrije recreatie dringt steeds meer door tot de studentenwereld heb ik het idee. De meiden lijken hier wat dat betreft vrijer dan de jongens in die leeftijd. Meisjes en jongens in de pubertijd (±12 tot 20) zie je toch minder op het strand of in zwembad. Ik vind het vrij begrijpelijk, op die leeftijd had ik ook veel andere dingen te doen, bovendien geven al die
veranderingen in de hormonen toch gevoelens van onzekerheid en dan ga je niet zo
gemakkelijk bloot. Al zie ik wel dat pubers, die van kinds af aan ook al naakt liepen minder moeite hebben om uit de kleren te gaan. Als ze op een goede manier door hun ouders en omgeving gesteund/gestimuleerd worden, ervaren ze dat er niets vreemd is aan de 'nieuwe vormen' van hun lichaam.

En zo zie je vaak, zoals de ouders zijn, zo reageren de kinderen.

Groeten van Jan uit Leeuwarden

Aan de informatie op deze site kunnen geen rechten worden ontleend